Lange tijd werd flessenwater gezien als de ‘veilige’ oplossing vergeleken met kraanwater: zuiverder, beter gecontroleerd en gezonder.
Maar de laatste jaren is het vertrouwen afgenomen, en dat is geen toeval.
Gezien de aanwezigheid van microplastics, twijfels over de bewaarcondities, de enorme impact op het milieu en nieuwe gegevens over deeltjesmigratie uit gerecycled PET, wordt het steeds duidelijker dat flessen niet synoniem zijn met zuiverheid.
Ze zouden zelfs een van de grootste verspreiders van onzichtbare vervuiling kunnen zijn.
Waarom vertrouwden we flessenwater?
Het argument vóór flessenwater is simpel: "beschermd" water, gebotteld bij de bron, zogenaamd veilig voor netwerkvervuiling. Jarenlang was dit voldoende om consumenten te overtuigen.
Behalve dat de analytische hulpmiddelen zijn geëvolueerd. We kunnen nu deeltjes van slechts enkele micrometers detecteren, en wat we in flessen vinden, is verre van geruststellend.
Volgens een onderzoek van Zenith Global uit 2024 zegt 42% van de Europese consumenten minder vertrouwen te hebben in flessenwater dan voorheen. Waarom?
Omdat uit de meest recente analyses blijkt dat flessenwater meer microplastics bevat dan kraanwater.
Microplastics: wanneer de fles zijn eigen inhoud verontreinigt
Uit een onderzoek gepubliceerd in Frontiers in Chemistry zijn 259 flessen van 11 merken uit 9 landen geanalyseerd:
- 93% van de monsters bevatte microplastics, met een gemiddelde van ongeveer 325 deeltjes per liter
- Sommige flessen vertoonden pieken van meer dan 10.000 deeltjes per liter
- Het merendeel van deze deeltjes kwam uit de plastic fles en de dop zelf
Ondertussen bevestigen beoordelingen van het Food Packaging Forum dat de aanwezigheid van microplastics in flessenwater inmiddels wijdverbreid is.
Uit een onderzoek dat onlangs in de New York Post werd gepubliceerd, blijkt zelfs dat een simpele verandering van gewoontes – overstappen van flessenwater op gefilterd kraanwater – de jaarlijkse inname van microplastics kan terugdringen van ongeveer 90.000 naar 4.000 deeltjes, een vermindering van bijna 90%.
PET en gerecycled PET: wanneer de verpakking onderdeel van het probleem wordt
Waterflessen worden voornamelijk gemaakt van PET (polyethyleentereftalaat).
Dit materiaal is niet neutraal: componenten kunnen in het water migreren, met name antimoon (gebruikt als katalysator tijdens de productie) en andere moleculen met een laag moleculair gewicht.
En gerecycled PET (rPET), dat wordt gebruikt vanwege de milieuvriendelijke eigenschappen, zou de migratie van microdeeltjes en additieven kunnen vergroten.
Uit recente onderzoeken blijkt dat gerecycled PET (rPET) specifieke problemen met zich meebrengt:
- Het recyclingproces kan bepaalde verontreinigingen concentreren
- Flessen die 50-100% rPET bevatten, geven tot drie keer meer microplastics af dan flessen van nieuw PET.
- Uit onderzoek gepubliceerd in het Journal of Hazardous Materials blijkt dat er in rPET-flessen een hogere migratie van antimoon en bisfenol A plaatsvindt dan in nieuwe PET-flessen.
Opslag en warmte: de verborgen kant van flessenwater
Nog een ongecontroleerd aspect: we hebben geen controle over de bewaarcondities van flessen:
- Oververhitte magazijnen in de zomer
- Pallets blootgesteld aan zonlicht
- Containers zonder ventilatie
- Extreme temperaturen tijdens transport
Hitte versnelt echter aanzienlijk de migratie van chemische verbindingen (antimoon, acetaldehyde) en microplastics.
Uit diverse onderzoeken blijkt dat:
- Hoge temperaturen en langdurige opslagtijd verhogen de migratie van antimoon en andere verbindingen uit PET-flessen in het water
- Dit gebeurt nog sterker wanneer flessen tijdens het transport of in niet-klimaatgecontroleerde magazijnen aan hitte worden blootgesteld
In de praktijk betekent dit dat het flessenwater dat u drinkt, mogelijk weinig lijkt op het water dat tijdens de eerste kwaliteitscontrole is geanalyseerd.
Groeiende druk op grondwater en klimaat
De impact van flessenwater beperkt zich niet tot de individuele gezondheid. Wereldwijd worden er elke minuut meer dan een miljoen plastic flessen gekocht, voornamelijk voor water.
Achter elke fles bevindt zich een grondstof die uit het grondwater is gewonnen.
Wanneer meerdere merken dezelfde regio exploiteren, neemt de waterstress toe. In bepaalde regio's van Italië en Frankrijk constateren hydrogeologen een daling van de grondwaterstand met 30 tot 60 cm per jaar.
Met andere woorden: het flessenwatermodel is onhoudbaar. En dan hebben we het nog niet eens gehad over transport...
Sommige mineraalwaters leggen 1.000 km, 2.000 km of soms nog veel verder af voordat ze op uw tafel belanden. Hierdoor worden de CO2-voetafdruk en de risico's tijdens het transport (trillingen, stoten, hitte...) groter.
Uit modellen blijkt dat het plasticverbruik tegen 2050 bijna kan verdubbelen als we ons model niet aanpassen.
Flessen hergebruiken: een gangbare praktijk... maar riskant
Uit economische of ecologische overwegingen hergebruiken veel mensen hun plastic flessen. Maar dit is niet zonder risico.
- PET is ontworpen voor eenmalig gebruik
- Bij elke compressie, ruwe wasbeurt of thermische schok ontstaan er microscheurtjes op het binnenoppervlak
- Dit bevordert zowel de afgifte van microplastics als de ontwikkeling van bacteriën
Verschillende microbiologische audits hebben aangetoond dat flessen die meerdere dagen worden hergebruikt, een bacteriële lading kunnen bevatten die veel groter is dan die van vers geserveerd water. Een waterfles die 48 uur wordt hergebruikt, kan meer bacteriën bevatten dan een toiletpot.
En plastic afval voor eenmalig gebruik?
Zelfs in de best georganiseerde landen houdt het recyclingproces geen gelijke tred:
- Slechts een fractie van de flessen wordt daadwerkelijk gerecycled
- De rest belandt op de vuilstort, wordt verbrand of wordt in het milieu afgebroken tot microplastics.
- Jaarlijks komt er tussen de één en twee miljoen ton plastic in de oceanen terecht
Elke plastic waterfles die een paar minuten wordt gebruikt, kan dus tientallen jaren meegaan en zelfs worden omgezet in deeltjes die uiteindelijk... in onze voedselketen terechtkomen.
Dus wat kunnen we doen? Wat is de beste oplossing voor onze gezondheid?
Gezien deze bevindingen verandert de logica:
Het drinken van flessenwater in plastic is niet langer een garantie voor kwaliteit. Het is een compromis, soms ongunstig, tussen de waargenomen zuiverheid, blootstelling aan microplastics en de impact op het milieu.
Een coherenter alternatief bestaat uit:
- Beginnend met kraanwater, al gecontroleerd en lokaal beschikbaar
- Door het grondig te zuiveren worden resterende verontreinigingen (PFAS, microplastics, farmaceutische resten...) verwijderd.
- Bewaar het in een duurzame container (glas, roestvrij staal) in plaats van in een wegwerpplastic
Dit is precies de logica achter Sküma Water:
- Drievoudige filtratie geïnspireerd op medische technologie, inclusief omgekeerde osmose bij 0,0001 micron, die in staat is om tot 99,9% van de onzichtbare verontreinigingen (microplastics, PFAS, nitraten, farmaceutische resten, zware metalen) te verwijderen
- Prestaties getest in 2025 door een onafhankelijk COFRAC-geaccrediteerd laboratorium, met meer dan 230 geanalyseerde moleculen en 99,99% eliminatie van gedetecteerde verontreinigingen
- Water wordt vervolgens intelligent geremineraliseerd via MY™ Bases-profielen (calcium, magnesium, kalium), voor een echt functionele hydratatie die is aangepast aan het lichaam
In de praktijk betekent dit:
- Geen plastic flessen meer om te vervoeren of op te slaan
- Een drastische vermindering van de blootstelling aan microplastics in vergelijking met flessenwater
- Gefilterd, geremineraliseerd water, op aanvraag beschikbaar... direct bij u thuis
